Leuk om kennis te maken!
Ik ben Jorine
‘Jij bent toch altijd zen?’ Ik moet altijd weer lachen als ik dat hoor. Want, ja het is mijn passie om vrouwen te helpen naar een leven met minder stress, zodat er weer ruimte ontstaat voor rust, vertrouwen, liefde en energie. En mijn kracht ligt inderdaad in het creëren van een veilige, verzachtende ruimte, waarin alles er mag zijn. Maar dat wil zeker niet zeggen dat ik altijd zen ben. Ik ken die onrust juist maar al te goed…
We teach best what we most need to learn
Richard Bach
“Wat doe ik hier?” dacht ik. “Ik wil dit niet. Ik wil gewoon chips eten en wijn drinken.”
In 2016 had ik me in een opwelling aangemeld voor een meditatieretraite. Ik was net begonnen met mediteren, want ik had gelezen dat mediteren goed voor je was en dat het ontspannend zou werken, en daar had ik wel oren naar.
Ontspanning was voor mij niet iets vanzelfsprekends. De enige momenten dat ik me een soort van ontspannen voelde, was als ik eerst intensief had gesport.
Tijdens de pauze zat ik, in stilte, even buiten. Ik leek misschien kalm van buiten, maar in mijn hoofd was het een totale chaos. Alles in mij schreeuwde: “Waarom ben je hier? Wat doe je hier? Wat is dit voor traag gedoe? Waarom wilde je dit nou zo nodig?”
Je begrijpt, ontspanning was echt het laatste wat ik voelde. Het stilzitten vond ik moeilijk, ik voelde me alleen, ik vond het saai en sloom en ik wilde het liefst hard weg rennen. En schreeuwen. En wijn drinken. En niets voelen.
Achteraf gezien was dit nogal kenmerkend voor hoe ik in het leven stond.
Ik deed alles op kracht, op discipline. Schouders eronder en doorgaan. Doorzetten.
Dus ook in deze retraite was doorzetten wat ik deed. Bij gebrek aan dingen “te doen”, deed ik een middagdutje. Een half uur later streek ik weer op een meditatiekussen neer voor een nieuwe ronde van 40 minuten stil zitten.
En toen gebeurde er iets wat ik nooit had verwacht…
Uit het niets werd het opeens stil in mijn hoofd.
Het was alsof iemand al m’n gedachten had uitgezet. Alsof de storm die in mij woedde was gaan liggen. Die blauwe lucht, waar in meditatie vaak over gesproken wordt, die kon ik opeens zien.
De weerstand was weg en ik voelde me zowaar kalm, rustig en tevreden. En ik had niet eens gesport!
Mijn interesse was gewekt
Ik hoopte natuurlijk dat ik dat gevoel thuis vol zou kunnen houden. Maar ik merkte al gauw dat ik het thuis toch lastig vond om die rust weer te vinden. Toch was er wel iets veranderd. Alsof er ergens een soort deurtje open was gegaan. Mijn interesse was gewekt.
Wat wist ik eigenlijk weinig over mijn eigen emoties, gevoelens en gedachten. Had ik daar invloed op? En een body-mind connectie, bestond zoiets echt?
In diezelfde tijd begon ik met yoga en merkte dat ik daar veel baat bij had. Ik voelde me fijn als ik fysieke yoga deed en vond de filosofie erachter heel interessant.
En zo kwam het dat ik een rigoureuze beslissing maakte…
Na lang wikken en wegen, hakte ik een knoop door. Ik zei mijn wetenschappelijke baan vaarwel, zei mijn huur op en vertrok met mijn vriend naar Azie.
We deden een yoga-opleiding in India en reisden nog 8 maanden lang door Azie. Op reis was het leven zo anders. Zolang we een onderkomen en eten hadden, hadden we de rest van de dag vrij om te doen wat we wilden. We deden iedere dag yoga, we ontdekten nieuwe culturen, deden vrijwilligerswerk en aan alles merkte ik dat ik vertraagde, dat ik me creatiever voelde, vrijer voelde.
Er kwam meer rust in mijn hoofd.
Eenmaal terug in Nederland ging ik aan de slag als yogadocent. Waar ik ooit begonnen was met poweryoga en vinyasa yoga, merkte ik dat ik nu steeds meer richting zachtere yoga bewoog: zwangerschapsyoga, slow flow en yin yoga.
En in al mijn lessen stond er altijd een ding centraal: de adem.
Ik ervaarde zelf, en zag in mijn lessen, hoeveel effect de ademhaling had op mensen. Dat vond ik fascinerend. En nieuwsgierig als ik ben wilde ik daar natuurlijk meer van weten, dus schreef ik me in maart 2019 in voor een tweedaagse ademretraite.
Tijdens de eerste ademsessie die ik deed, wist ik niet wat me overkwam…
Die eerste ademsessie was bizar. Ik werd overvallen door intens verdriet, mijn lichaam was volledig verkrampt en ik had het ijs- en ijskoud. Leuk? Nee. Verschrikkelijk. Maar man, wat een bizarre ontspanning volgde daarna zeg!
Enigszins met knikkende knieen, onderging ik de volgende dag nog een ademsessie. Wat zou er nu bovenkomen? Deze keer was echter totaal anders. Ik ervaarde intens geluk, diepe tevredenheid, licht en liefde. Ja, klinkt misschien zweverig, maar het is de enige manier waarop ik het met woorden kan omschrijven.
Ik vond het magisch.
Vele ademsessies volgden en uiteindelijk volgde ook de ademcoachopleiding bij Kasper van der Meulen.
Yoga en de ademhaling hebben mij zo ontzettend veel geleerd over mezelf. Het is voor mij de manier om toegang te krijgen tot mijn lichaam, mijn gedachten en gevoelens en tot die rust en ruimte waar ik altijd zo naar verlangde.
Dus ben ik altijd zen? Ervaar ik altijd rust? Nee, zeker niet. En dat hoeft ook niet. Ik weet hoe ik mezelf tot rust kan brengen wanneer ik dat nodig heb en ik weet hoe ik mezelf kan activeren. Ik kan ook veel beter naar mezelf luisteren en voelen wat ik nodig heb.
En dat gun ik jou ook.
Zo. Tijd voor iets luchtigers 😉
Ik heb heel veel passie voor wat ik doe, maar ik geloof ook heilig in het belang van spelen, gekke dansjes, zelfbedachte liedjes en lange zomerse avonden rondhangen met vrienden en kids die al lang naar bed moeten.
Samen zijn, lachen en aandacht hebben voor elkaar, dat maakt mij ontzettend blij.
Als je mij zou kennen, dan zou je weten dat..
- Ik 37 jaar ben en samenwoon met Anthony, mijn man, en onze 2 jongens.
- Ik in Oosterhout geboren ben en nu in Bodegraven woon.
- Ik een oudere broer en twee jongere broertjes heb. Het enige meisje zijn thuis had voordelen (nieuwe kleren) en nadelen (geen kleur mogen kiezen, maar automatisch het ‘roze item’ toebedeeld krijgen).
- Ik hou van efficiëntie en 'geduld' is niet mijn middle name
- New girl en Bridgerton mijn favoriete series zijn
- Ik een zwak heb voor tiramisu. Niet die uit de winkel, maar de echte, home-made van de Italiaan. (Dat is overigens ook het enige dat ik echt miste toen ik zwanger was haha)
- Ik ervan geniet om uren naar leuke campings, huisjes etc te zoeken. Hoewel ik verder het liefst zo veel mogelijk op de bonnefoi op vakantie ga.
- Ik heel graag buiten ben en van wandelen hou. Het liefst in de bergen.
En nu ben ik benieuwd naar jouw verhaal
Allereerst even een compliment voor je aandachtsspanne en de moeite om deze hele tekst te lezen ;). Nu ben ik benieuwd naar jou! Wie ben jij, wat maakt dat jij mijn hele verhaal hebt gelezen? Loop je ergens tegen aan of ben je ergens naar op zoek? Zijn er dingen die je niet begrijpt?
Ik hoor graag wat je vraag of verlangen is en dan kijken we samen of ik de juiste persoon ben om jou verder te helpen. Ik vind niks gek (echt niet!) en ik denk graag met je mee.
Vul onderstaand contactformulier in en dan reageer ik (van ma t/m vr) binnen 48 uur op je bericht.
